Wat is jou gegeven?

Talent, persoonlijke groei en zingeving

Hoe ontdek je wat jou is gegeven? En wat doe je daarmee?

Een persoonlijke reflectie over talent, groei en de zoektocht naar wat werkelijk bij je past.

Wat doen we met dat wat ons is gegeven?

Er is een verhaal in de Bijbel over een rijke man die zijn dienaren een aantal talenten toevertrouwde. In die tijd waren dat geen persoonlijke kwaliteiten zoals wij het woord nu gebruiken, maar een gewichtseenheid voor goud of zilver en daarmee een enorme geldwaarde.

De één ging aan de slag om dat wat hij gekregen had te vermeerderen. Een ander begroef het. Uit angst om iets verkeerd te doen. Dat verhaal komt zo nu en dan weer bij me naar boven. Niet zozeer vanwege die talenten, maar vanwege de vraag die eronder ligt.

Wat doen we eigenlijk met dat wat ons is gegeven?

Blijven groeien

Laatst kwam ik iemand tegen die ik nog kende van vroeger. Dan gaat het vanzelf over de bekende vragen.

Waar woon je nu? Wat doe je voor werk? Hoe gaat het met je gezin? En ongemerkt ontstaat de vergelijking met toen en nu. Waar stond iemand toen? Waar staat iemand nu? Waar stond ik toen en waar sta ik nu. Misschien herken je dat. Bij mij zit daar nog iets onder. Ik merk dat ik een grote behoefte heb om te blijven groeien. Niet omdat het altijd meer moet, maar omdat ik nieuwsgierig ben. Omdat ik wil blijven leren.

Dat gevoel herken ik ook uit mijn werk. Jaren geleden voerde ik sollicitatiegesprekken met voormalige collega’s die ooit mijn senior waren en inmiddels boventallig waren geworden. Mensen naar wie ik vroeger had opgekeken. Hun werk was in de loop van de jaren veranderd, terwijl zij grotendeels waren blijven doen wat ze altijd deden. Dat had hen kwetsbaar gemaakt.

Die ontmoetingen zijn me bijgebleven. Ze maakten me bewust van mijn eigen behoefte om nieuwsgierig te blijven, nieuwe ontwikkelingen te volgen en te blijven leren. Waar komt die behoefte eigenlijk vandaan?

En dan komt dat verhaal over de talenten weer terug.

Wat doe je met dat wat je is gegeven?

Talent is soms moeilijk te herkennen

Misschien noemen we dat een talent. Of een gave. Of iets dat richting geeft aan je leven. Ik bedoel iets dat moeilijker aan te wijzen is. Datgene wat zo bij je hoort, dat je het zelf soms nauwelijks ziet. Waar anderen misschien iets in herkennen, terwijl jij denkt:

"Maar dat doet toch iedereen?"

Misschien is het de manier waarop je naar mensen kijkt. Hoe je met aandacht kookt, tuiniert, met je handen werkt. Hoe je mensen welkom laat voelen. Hoe je rust brengt. Of juist energie. Hoe je iets bouwt, organiseert of creëert. Hoe je anderen inspireert.

Of hoe je schoonheid ziet waar anderen eraan voorbijlopen. Misschien is dat wel het bijzondere van iets wat je is gegeven. Dat het voor jezelf zo vanzelfsprekend is, dat je bijna vergeet hoe bijzonder het eigenlijk is.Een vraag die blijft terugkomen

Ik merk dat die gedachte me bezighoudt. Wat doe je eigenlijk met dat wat je is gegeven? Laat je het groeien? Mag het er zijn? Of raakt het ergens op de achtergrond, omdat het leven iets anders van je vraagt?

Het is een vraag is die steeds weer bij me terugkomt.

Reflectievraag

Waarvan voel jij: dit is mij gegeven?

Misschien is het geen vraag die je direct kunt beantwoorden. Misschien is het een vraag die met je meebeweegt.

Een uitnodiging

Als deze reflectie iets in beweging brengt, hoef je daar niet direct iets mee.

Maar misschien ben je nieuwsgierig geworden.

Bij The Mindspa is ruimte om samen stil te staan bij de vragen die zich niet laten oplossen met een snel antwoord.

Je bent van harte welkom voor een vrijblijvende kennismaking.

💌 Stuur me gerust een berichtje of plan hier je afspraak.

Liefs,
Gladys